Matka Teresa z Kalkuty – historia świętej

Matka Teresa z Kalkuty została kanonizowana w 2016 roku przez papieża Franciszka. Nowa święta kościoła katolickiego przeszła do historii jako „matka ubogich”. Szanowana i czczona z powodu zaangażowania w pomoc biednym, chorym i umierającym, stanowi wzór oddania bliźniemu. Poznaj historię Matki Teresy z Kalkuty oraz jej działalności na rzecz potrzebujących i krzewienia wiary.

Wczesne lata i wstąpienie do zakonu

Matka Teresa z Kalkuty urodziła się jako Agnes Gonxha Bojaxhiu 26 sierpnia 1910 roku w Skopje, mieście dawniej osmańskim, obecnie macedońskim. Przyszła na świat jako trzecie dziecko w zamożnej albańskiej rodzinie. Lubiła umilać sobie czas grą na mandolinie i inscenizowaniem przedstawień teatralnych. Agnes już w wieku 12 lat postanowiła, że wstąpi do zakonu misjonarek, usłyszawszy podczas misji w Skopje o pracujących w Bengalu loretankach.

Jako osiemnastolatka pojechała do Dublina, gdzie znajdował się Instytut Błogosławionej Dziewicy Maryi. Chciała nauczyć się tam języka angielskiego. Niedługo po zamieszkaniu u sióstr loretanek została wysłana do Indii. W Darjeeling rozpoczęła nowicjat i naukę lokalnych języków. 24 maja 1931 roku złożyła śluby zakonne i przyjęła imię Teresa po Teresie z Lisieux, patronce misjonarzy. Wkrótce w Kalkucie została nauczycielką w szkole dla dziewcząt z zamożnych rodzin, a następnie kierowniczką szkoły. Po złożeniu ślubów wieczystych kierowała lokalną St. Mary’s School. W latach 40. była świadkiem pogłębiającej się biedy ludzi żyjących w okolicznych slumsach. Odwiedzała potrzebujących i oddawała im niepotrzebne rzeczy zakonu.

Misjonarki Miłości i pomoc najbiedniejszym

W 1946, podczas podróży pociągiem z Kalkuty do Darjeeling, Matka Teresa spojrzała na krzyż i usłyszała wezwanie Boga do opuszczenia klasztoru, założenia nowego zgromadzenia i pomocy najbiedniejszym z biednych. Poczuła nowe powołanie do porzucenia dotychczasowych zajęć i poświęcenia się służbie potrzebującym w slumsach. Zgodę na te działania otrzymała od arcybiskupa Kalkuty i papieża dopiero po dwóch latach starań. W sierpniu 1948 roku rozpoczęła działalność misyjną w slumsach i zamieniła habit Instytutu Błogosławionej Dziewicy Maryi na białe sari z błękitnymi pasami (kolor Matki Bożej). Jej strój przypominał ubiór ludzi, którym pomagała na ulicach.

Wizerunek świętej w charakterystycznym sari zdobi liczne akcesoria religijne. Spoglądając w oblicze tej inspirującej osoby, można głęboko zastanawiać się nad jej postawą i uczyć prawdziwego oddania innym. Artykuły religijne takie jak figurki, obrazki czy medaliki z Matką Teresą z Kalkuty możesz znaleźć na stronie https://www.holyart.pl/. Wśród wyjątkowych dewocjonaliów znajdziesz również bransoletki z pouczającymi cytatami świętej.

Matka Teresa z Kalkuty stanowi przykład ciężkiej pracy na rzecz potrzebujących. Przetrwała pierwsze trudne lata w lokalnej dzielnicy nędzy. Utworzyła stację dla chorych na trąd, nauczała dzieci ze slumsów i odwiedzała domy potrzebujących. Wraz z dziewczętami z innych krajów założyła Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Miłości. Zostało ono zaaprobowane przez papieża w 1950 roku. Misjonarki zobowiązały się do życia w ubóstwie, czystości, posłuszeństwie oraz bezinteresownej służbie najbiedniejszym z biednych. Trzy lata później założyły obecny dom macierzysty sióstr w Kalkucie. W dzielnicy Kalighat Matka Teresa utworzyła w 1954 roku Dom Czystego Serca Nirmal Hriday. Umierający zebrani z ulic mogli dożyć w nim godnie swoich ostatnich dni. Święta założyła również instytucję o nazwie Dom Dziecka Opuszczonego.

Rozwój działalności i wyróżnienia

Przewodniczka Misjonarek Miłości skoncentrowała się na tworzeniu kolejnych organizacji świadczących pomoc i krzewiących wiarę. W 1959 roku Matka Teresa uruchomiła dom starców w Kalkucie oraz następne centrum dla trędowatych. Po dwóch latach stworzyła specjalne „Miasto Pokoju” dla chorujących na trąd. Tego typu placówki wkrótce zaczęły powstawać w wielu innych miastach Indii oraz poza granicami tego kraju. Działalność misjonarki miała coraz szerszy zasięg. Jej zgromadzenie przyciągało coraz więcej kandydatek pragnących wstąpić do zakonu, a także zyskało zainteresowanie darczyńców. W latach sześćdziesiątych w całych Indiach Matka Teresa otwierała hospicja, domy dziecka oraz domy dla trędowatych. Działania zgromadzeń misyjnych rozszerzyła następnie na cały świat.

Oprócz Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Miłości święta założyła w 1965 roku wspólnotę czynną Misjonarzy Miłości oraz dwie wspólnoty kontemplacyjne. Z jej inicjatywy powstało też Międzynarodowe Stowarzyszenie Współpracowników Matki Teresy, zrzeszające katolików świeckich i niekatolików. Założony przez świętą dom dla chorych na AIDS w Nowym Jorku, powstały w 1985 roku, był pierwszą tego typu placówką na świecie. W 1996 roku funkcjonowało aż 517 misji zgromadzenia Misjonarzy Miłości w ponad 100 krajach. Działalność Matki Teresy, jej wytrwałość w pomocy bliźnim i wiara zostały uhonorowane m.in. Nagrodą Templetona, Nagrodą Balzana oraz Pokojową Nagrodą Nobla.

Służba potrzebującym i liczne podróże obciążyły zdrowie misjonarki. Matka Teresa dożyła jednak sędziwego wieku 87 lat i zmarła 5 września 1997 roku w Kalkucie. W kondukcie żałobnym szły miliony osób, a hołd działaczce na rzecz najbiedniejszych złożyły głowy wielu państw, przedstawiciele różnych religii i inne wpływowe osobistości. Matka Teresa została beatyfikowana przez Jana Pawła II w 2003 roku, a 13 lat później ogłoszono ją świętą. Papież Franciszek potwierdził dwa cudy dokonane za jej wstawiennictwem. Organizacje założone przez misjonarkę kontynuują działalność skupioną na uświęcaniu i pomocy najuboższym, chorym i umierającym.

Historia Matki Teresy z Kalkuty dowodzi jej niezwykłej siły i wytrwałości w wypełnianiu misji wspierania najbardziej potrzebujących. Choć święta doświadczała licznych przeciwności i kryzysów wiary, nie sprzeciwiła się swojemu powołaniu i odmieniła los tysięcy osób. Matka Teresa, której wizerunek zdobi dewocjonalia, obrazy religijne w kaplicach i plakaty widziane w trakcie zgromadzeń wiernych, może być przykładem wielkiego poświęcenia dla innych. Jej postawa uczy nas wszystkich dostrzegać ludzi najbardziej potrzebujących naszej pomocy i nie przechodzić obojętnie wobec cierpienia drugiego człowieka.

Podobne posty

  • Jak kupić oczyszczacz powietrza i nie żałować?Jak kupić oczyszczacz powietrza i nie żałować? Producenci oczyszczaczy powietrza oferują już ponad 100 modeli - wybór konkretnego dla siebie to nie lada wyzwanie. Urządzenia wyróżniają się marką, parametrami i designem. Na co zwrócić […]
  • Sukienki plus size na co dzień – pięknie i funkcjonalnie dla kobiet puszystychSukienki plus size na co dzień – pięknie i funkcjonalnie dla kobiet puszystych Jeśli należysz do kobiet puszystych, powinnaś wybierać sukienki, dedykowane Twojej sylwetce. Zaprojektowane dla kobiet, noszących plus size sukienki na każdą okazję są doskonałą okazją do […]
  • Ile trwa odwyk alkoholowy?Ile trwa odwyk alkoholowy? Wiele osób wciąż nie uznaje alkoholizmu za chorobę. Jest ona jednak bardzo poważna i przewlekła. Nadużywanie alkoholu negatywnie wpływa na organizm chorego, jak i na jego najbliższe osoby. […]
  • Jak wybrać buty do nauki chodzenia?Jak wybrać buty do nauki chodzenia? Wybór bucików do nauki chodzenia wymaga uwzględnianie kilku różnych elementów. Buty tego typu muszą zapewniać dziecku nie tylko bezpieczeństwo, lecz także wspierać stopę w wykonywaniu […]
  • Dieta sportowca – z czego powinna się składać?Dieta sportowca – z czego powinna się składać? Będąc sportowcem – zarówno zawodowym, jak i amatorem – należy dbać nie tylko o regularne treningi, ale również o swoją dietę. Dieta dla sportowców może się nieco od siebie różnic, w […]
Oceń artykuł
[Suma: 1 Średnia: 5]